Moet dat nou?

Jongen, jij werkt toch in de reclame he? De toon waarop mijn 80-jarige buurvrouw mij aanspreekt belooft weinig goeds. Ze is niet alleen uiterst vitaal, maar ook sterk verbaal. Moet dat nou? Ze heeft geen goed woord over voor een spotje dat ze regelmatig op de buis ziet.

De commercial is van een brillenmerk, maar dat is haar ontgaan. We zien een oude man aan een tafel in een kamer van een verzorgingstehuis. Twee mannelijke verplegers bezorgen hem een kant-en-klare maaltijd. Nog voordat de man een hap heeft kunnen nemen wordt de maaltijd met een ferme armzwaai alweer in een afvalbak gedeponeerd. Leeftijdskorting bij Pearle. Hoe hoger de leeftijd hoe hoger de korting op een montuur. Leuk hoor. Maar mijn buurvrouw is not amused en spreekt er schande van. Haar man heeft zijn laatste jaren in zoīn tehuis geleefd.

Nu weet ik uit eigen ervaring dat je in Nederland altijd wel iemand weet te beledigen met een reclamespotje, maar toch lijkt er sprake van een trend: het debiliseren van de doelgroep. Het is vaak een wat gemakkelijke stijlfiguur voor een spraakmakende campagne. Het worden campagnes die nogal polariseren (let op de standaarddeviatie in de waarderingsonderzoeken) en gemengde gevoelens oproepen. Zeker als je een brede doelgroep wil aanspreken, is het maar de vraag of dat verstandig is.

Het SWOCC heeft zojuist weer een nieuwe studie gedaan naar likeability. Dat is best lastig, want doe maar eens onderzoek naar het recept voor een hit. Ook na tientallen afleveringen van “Single Luck” is daar het antwoord nog niet op te geven. Jacques Herb vraagt zich nog steeds af waarom het na Manuela niet meer gelukt is. De uitkomsten van het SWOCC-onderzoek zijn daarom wat voorspelbaar: likeability maakt consumenten ontvankelijker voor een reclameboodschap, je hebt er niks aan als er geen merklink is en dislikeability roept op langere termijn negatieve associaties op. Gelukkig heeft mijn buurvrouw het merk niet herkend, dus er is voor Pearle voorlopig nog niks aan de hand.

Van een grote adverteerder hoorde ik laatst dat hij de vier creatieven die op zijn campagnes werken op een vrijdagmiddag heeft meegenomen voor een bezoek aan Veenendaal. Voor de niet-ingewijden: Veenendaal is een middelgrote, christelijke gemeente in de provincie Utrecht vol met Jannen en Jannekes Modaal en ze hebben er sinds kort een nieuw theater waar ze behoorlijk trots op zijn. In dat theater (De Lampegiet) treedt binnenkort BZN op voor een uitverkocht huis. Kijk, daar loopt de doelgroep, vertelde de communicatiemanager van de grote adverteerder. En nu wil ik dus geen hippe trendy Amsterdamse meisjes meer in jullie voorstellen zien.

Stem of voeg toe aanUitleg over het gebruik van deze icons: Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Digg Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je Google bladwijzers Abonneer je op de RSS-feed van deze site Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner Maak een notitie op deze pagina met Fleck
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to Moet dat nou?

  1. Leez says:

    Vandaag je site ontdekt. Boeiend!