In de nacht van maandag 23 op dinsdag 24 februari verdween onze persvoorlichter. Hij werd voor het laatst gesignaleerd na de opname van een reconstructie van een Opsporing Verzocht-uitzending in de buurt van een flat in Midden-Nederland. In het belang van ons onderzoek kunnen wij op dit moment geen verdere details prijsgeven.
- Een blanke man
- van tussen de 30 en 45 jaar oud
- snor-, bril- en petdragend
- ongeveer 1.78 m lang
- normaal-lichtgezet postuur
- donkerblauwe niet modieuze broek en dito jas
- stevige schoenen met veters
- praat in wij-vorm (bv. “waar gaan wij naar toe?”, “waarom reden wij zo hard?”)
- straalt weinig autoriteit uit
Opvallend is verder dat hij in lange, ambtelijke proces-verbaal zinnen kan spreken en autocue teksten kan opdreunen zonder goed in de camera te kijken. Getuigen kunnen zich melden bij Misdaad Anoniem. Nieuwe kandidaten die zich herkennen in dit profiel kunnen zich overigens ook melden via een YouTube-filmpje bij Politie Hollands-Midden.
What’s in a name (6): “Ik ben bij de ABN”
Feb 19 | Filed Under Brands, What's in a name | Leave a Comment
Oude tijden herleven. Gerrit Zalm wil met ABN AMRO/Fortis verder onder de naam ABN. ABN AMRO vindt hij een sterke merknaam, maar ABN bekt internationaal beter. Met welke merkendeskundige zou Zalm gesproken hebben? Wie het boek ”De Prooi” van Jeroen Smit heeft gelezen zal zich namelijk flink achter de oren krabben. De bloedgroepenstrijd tussen oud ABN- en AMRO-medewerkers die tot in de Raad van Bestuur voor grote interne verdeeldheid zorgde en De bank zeker een decennium lang in een beklemmende houdgreep hield, pleit niet in het voordeel voor een terugkeer naar de merknaam ABN. Daarvoor is de naam te emotioneel beladen. Jarenlang bleven mensen zich bij vergaderingen voorstellen met de woorden: “Ik ben Diederick-Jan, ik ben ex-ABN” of “Ik ben Rijkman, ik ben ex-AMRO”. Waarmee zoveel gezegd werd als “Dan weet je tenminste wat voor vlees je in de kuip hebt”.
Voor het internationaal bankieren bleek overigens niet de merknaam ABN AMRO, maar vooral de sponsoring van Ajax een ijsbreker. Als oud-bestuursvoorzitter Jan Kalff bijvoorbeeld op werkbezoek was in Zuid-Amerika nam hij gewoontegetrouw een paar Ajax-shirts mee. Ajax kenden ze immers allemaal en niet zelden waren Brazilianen of Argentijnen in staat de gehele opstelling van Ajax foutloos op te dreunen. Daarmee gingen vervolgens deuren open, die doorgaans voor andere bankiers gesloten bleven.
Misschien wordt het tijd om het fletse Aegon weer eens in te wisselen voor ABN AMRO en kunnen de noodlijdende bank en club elkaar weer in de armen sluiten. Maar ABN als nieuwe merknaam, ook niet als afkorting van ABN AMRO Bank Nederland, is helaas geen goed idee van Gerrit Zalm.
Leuk werk(t)
Feb 11 | Filed Under Borrelpraat, Buzz | Leave a Comment
Werk kan knap vervelend zijn, maar ook best leuk. Knap werk over vervelend werk zagen we bijvoorbeeld tijdens de laatste Superbowl van CareerBuilder.com. Zij slaagden er in om in een peperduur blok een oerwet van reclame, namelijk ‘de kracht van herhaling’ te benutten in een spot die slechts één keer werd uitgezonden. En tegelijkertijd weten ze de alledaagse ellende van een vervelende baan heel treffend uit te beelden. Let vooral op de teennagelknippendepulkende collega.
Maar als je je zaken goed voor elkaar hebt, kan werk ook bijzonder leuk zijn. En hou je zelfs nog tijd over voor een geinig dansje (op de aanstekelijke klanken van Push It van Salt N Pepa). Zo bewijst deze 3 jaar oude spot van Nextel, die we even gemist hadden. In beide gevallen een sterk en tijdloos staaltje van Leuk Werk(t).
De paaldansende sollicitante
Feb 2 | Filed Under Wow | Leave a Comment
Een beetje E-recruiter maak je tegenwoordig niets meer wijs. Sollicitanten realiseren zich vaak onvoldoende hoe naief ze in hun studentenleven sporen op internet achterlaten, die niet altijd in hun voordeel werken in hun latere werkzame leven. Via sites als Wieowie.nl komen we vaak meer te weten van een potentiele werknemer dan via het ingestuurde CV. Want daar wordt meestal toch een beetje over gejokt. En via wieowie.nl ontdek je ook meteen je Wow-factor, een soort populariteitspoll die ondere andere gebaseerd is op je hoeveelheid LinkedIn-contacten en Hyves-vrienden.
Maar zo’n wow-factor kan er ook zijn zonder zo’n hoge score. Een mooi verhaal daarover hoorde ik deze week. Iemand had bij een reclamebureau een open sollicitatie gestuurd naar de infobox. Mailverkeer voor dat e-mailadres komt bij alle werknemers van het bureau terecht. Binnen 5 minuten ontving de directeur van het bureau verschillende mailtjes over de kandidate. Vooral de mannen waren enthousiast. “Direct aannemen!” luidde het advies. Men had een aantal foto’s van de dame gespot waarin zij in een vorig leven in verschillende pikante posities aan het paaldansen was. “Daar vinden wij ook vast wel een positie voor” schreef een mannelijke collega hoopvol.
Een geruststellende gedachte is dat bedrijven met een uitgesproken vrouwonvriendelijke werkomgeving tegenwoordig al weer snel door de mand vallen door sites als Indewandelgang.nl en Jobber.nl. Zou een keurige handgeschreven brief tegenwoordig eigenlijk nog indruk maken?